Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

Ανοίγει την μεγάλη τσάντα...

Βγάζει το μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα, ανοίγει το μικρό τσαντάκι... και όλοι ξέρουμε πως πάει αυτό!

Έχω κάνει και τσάντες και τσαντάκια και πορτοφολάκια, αλλά κάπως τελικά πάντα χάνω τις φωτογραφίες! Δεν πειράζει θα σας δείξω 3 τσάντες! Και τις τρεις τις είδα στο ίντερνετ και τις αντέγραψα!




 Αυτή είναι πολύ απλή σχετικά! Μονοκόμματη στο σώμα της, απλά με πλέξη στις πίσω λούπες έτσι για να είναι κυματιστή!
Τα μόνα της έξτρα είναι ότι έχει πλεγμένο κάτι σαν ποδιά απο πάνω και το στολισματάκι της το οποίο και το κάνει όπως σου την δώσει!

Φόδρα, φερμουάρ, τέλος!














Μετά πάμε σε αυτήν! Πολύ διασκεδαστική στην κατασκευή της! Μοτιφάκια ενωμένα τίποτα παραπάνω! Αυτή την τσάντα την είχε βγάλει σε free pattern η τύπισσα που λέγαμε και την άλλη φορά που έμαθα εγώ ιντερνετικά :p





Εδώ είναι το σκεπτικό της! Υπάρχει σχεδιάγραμμα και για πιο μεγάλη! Θα το βρείτε στην σελίδα της Bobwilson Οι τσάντες αυτές αναφέρονται σαν Granny square bag και έχει δύο αυτή με τα 17 κομμάτια και αυτή με τα 24

Από εκεί και ύστερα το τι μοτιφάκι θέλεις το διαλέγεις υπάρχουν πάρα πάρα πολλά με μια απλή αναζήτηση βρίσκεις ότι θες!

Κλασικά μετά φόδρες, χερούλια κτλ κτλ




Και κλείνω με το καμάρι μου! Έψαχνα τσάντα για την γυναίκα, είχα επιλέξει δυο τρία σχεδιάκια και της άρεσε αυτό!

Δεν βρήκα πουθενά φυσικά free pattern για αυτήν κι έτσι έπρεπε να το κάνω εντελώς μόνος! Είναι αυτό το κροκοδειλάκι, crocodile stitch, για αναζητήσεις στον γουγλη!



Σε όλες τις τσάντες βάζω φόδρα μια ιδέα μικρότερη της τσάντας να μην κρεμάει το πλεκτό! Το ίδιο και στα χερούλια! Αν είναι πλατύ βάζω καμιά παλιά ζώνη και την ράβω στις άκρες, αν είναι κυκλικά βάζω φόδρα μέσα και την ράβω και έτσι δεν ανοίγουν!


Αυτά τα ολίγα λοιπόν! Ελπίζω να σας αρέσουν και να σας εμπνέουν τούτα τα πραγματάκια!

Φιλιά στα μούτρα σας!


Παρασκευή 8 Μαΐου 2015

Ρεγκλαν (raglan) και τα κουκια μπαγκλαν!

Λοιπόν φίλοι μου! Είμαι Ξάνθη αυτές τις μέρες είχαμε να πάμε για εξετάσεις (αίματα, υπερήχους κτλ) νομίζαμε θα δούμε και το φύλο του μωρού αλλά δεν!!! Το σκασμένο δεν έχει αναπτυχθεί ακόμη τόσο! Την άλλη βδομάδα προφανώς να φαίνεται μας είπε η γιατρός!

Τι να το κάνω την άλλη βδομάδα μαντάμ; Μήπως να έφτιαχνα εναν υπέρηχο για το σπίτι να το κοιτάμε όσο θέλουμε; :p Πάλι στα τυφλά θα πλέκω ο άμοιρος πατέρας :p

Φτάνει με το δράμα τώρα! Το μωρό είναι καλά οι μετρήσεις του ήταν καλές και όλα βαίνουν ομαλώς! Οπότε πάμε παρακάτω! Πριν φτάσω στο ρεγκλαν να πω οτι ορίστηκε ημερομηνία παρουσίασης πτυχιακής! 19 του μήνα πρέπει να πάω στην γούρνα (λαμία ντε...) να παρουσιάσω! Οπότε πάει κι αυτό!!!

Πάμε στο ρεγκλαν τώρα! Έτσι μάγκικο που ακούγεται έτσι και είναι... Πάντα με προβλημάτιζε πως να φτιάξω ένα ζακετάκι μια μπλούζα πως να τα κόψω κτλ, αλλά δεν είναι να κάνει πειράματα σε κομμάτι για ενήλικα (διότι απο το πλέκε ξήλωνε θα σε στείλουν στο δαφνί...) αλλά τώρα με τα μικρούλια είναι μακράν πιο εύκολο να πειραματιστείς!!!
  Στην αρχή που λες έκανα ένα ζακετάκι με ίσιο εντελώς κόψιμο, που απο ότι διάβασα το προτιμάνε για μωρά!
 Ετούτο!!! Ίσιο εντελώς, μόνο το μανικάκι και το μπροστά κάνει κόλπα τίποτα παραπάνω!

(τα πόδια με τα τερλίκια είναι τα δικά μου χααχαχ)
  Εδώ είναι τελειωμένο! Του έβαλα και φερμουάρ μετά! Τώρα η Niatta θα με μαλώνει πάλι που δεν τα βγάζω σωστά φωτογραφία και με το δίκιο της αλλά τι να κάνω δεν έχω μέρος :p








Δεν ησύχασε όμως ο μουσικούλης! Ήθελε να κάνει αυτό με τα μανίκια μου τα κόβεις και τα κάνεις έτσι, τα κάνεις κι έτσι και απο εδώ κι απο εκεί (δεν ήξερα πως λένε αυτό που ήθελα να κάνω) αλλά το βρήκα! Και το όνομα αυτού Raglan!!! Ουαου να πούμε! έψαξα έψαξα σαφείς οδηγίες δεν βρήκα η αλήθεια αλλά πειραματικά κάτι κατάλαβα!!! Έκανα δύο τελικά!!!

Αυτό είναι το πρώτο και δεν βγήκε όπως έπρεπε ακριβώς αλλά μου αρέσει η πλέξη!!! Κάθε κομμάτι το έπλεξα γύρω γύρω και μετά τα έραψα μεταξύ τους γιατί... στο μυαλό μου έτσι μου ήρθε, δεν έχει γιατί :p








Και τελικά έκανα κι ένα δεύτερο το οποίο πέτυχα πλέον έχω την εντύπωση!



Να τοοοοο! Δίχρωμο ωραίο ουδέτερο λαστιχάκι απο όλα τα καλά :p φερμουάρ θα μπει κι εδώ αλλά όταν γυρίζω δράμα να το γαζώσω στην παλιά μηχανή (θα τα πούμε κι αυτά)





Εδώ σας το δείχνω και ανοιχτό, γιατί μπορεί να θέλει κάποιος σαν εμένα να μην χαμπαριάζει πως γίνεται αυτός ο διάολος!

Σε αυτό έκανα το εξής... βρήκα πόσες βελονιές ήθελα για την μέση και επάνω στο λαιμό έχει το ένα τρίτο! και κάθε ένα κομμάτι απο το πίσω μέρος και τα μανίκια καταλήγουν το καθένα απο το ένα τρίτο του πλάτους της μέσης!

Πχ αν το φάρδος του πίσω μέρους ήταν 30 βελονιές η μείωση του σταματάει στις 10 και τα μανίκια το ίδιο!

Όλο αυτό μπορείς να το κάνεις και ανάποδα φυσικά να ξεκινήσεις το κάθε κομμάτι απο το μικρό μέρος και να αυξάνεις! Απλά πρέπει να ξέρεις πόσο! Πάντως όπως το βλέπεις στην φώτο κάθε γκρι κομμάτι είναι ακριβώς το ίδιο το ένα με το άλλο! Οπότε εκεί είναι το κλειδί!!! ;)

Αυτό επίσης μπορεί να πλεχτεί και μονοκοπανιά ξεκινώντας απο τον λαιμό κι εκέι που ενώνονται τα κομμάτια απλά κάνεις 2 αυξήσεις κάθε φορά για να γίνει έτσι σαν πολύγωνο!

Εγώ αυτό κατάλαβα, άμα λέω καμιά μαλακία διορθώστε με ελεύθερα!!!

Φιλιά στα μούτρα σας!

Παρασκευή 1 Μαΐου 2015

Σετάκια!

Πρωτομαγιά σήμερα τρέξατε όλοι να τον πιάσετε είδα, καλά κάνατε εμείς απλά φάγαμε και ήπιαμε στου αδερφού της μάνας μου! Ούτε τον πιάσαμε ούτε μας τον πιάσανε! Τίποτα οικογενειακά πράματα! Το εγκυουλίνι μου δούλευε σήμερα η απεργοσπάστρια χααχαχα

Δεν κάνω πρωτομαγιάτικο ποστ, θα συνεχίζω να ανεβάζω τα καλούδια μου! (τον χαβά του ο μουσικουλης) Θα ανεβάσω κάποια από τα σετάκια που έχω κάνει ανά διαστήματα!



Και ξεκινάμε από τούτο! Από τα πρώτα σετάκια που έκανα! Για μια γυναίκα συναδέλφου ήταν!


Ετούτο ήταν για μένα! Μακρύ σκουφί (είπαμε τα κοντά δεν με πάνε) και λαιμός με ατέρμονη λούπα! (Ατέρμονη;;; τι είπα πάλι γαμώτο νομίζω όμως έτσι λέγεται)

Ένα χειροκρότημα για το καινούριο μοντέλο μου!! χαχαχα
Ένα αρκούδι που τραγουδούσε κιόλας στα νιάτα του το είχα πάρει δώρο στην μάνα μου κάποια χρονιά, και μιας που έχει περισσότερο φωτογένεια από μένα το έβαλα!


Αυτό επίσης είναι από τα πρώτα! Όπως κατάλαβες μου αρέσουν τα τρίχρωμα μαλλιά! Με αυτό είχα κάνει και γάντια αλλά δεν με άρεσαν πολύ γιατί βγαίνουν λίγο χοντρά με το βελονάκι!


 Χμμμμ...ναι κάνω διαρκώς μουτσούνες!!

Εδώ πρώτα είχα φτιάξει το σκουφί το οποίο δεν φαίνεται καλά είναι από τα μακριά πάλι! Και μετά ήθελα να κάνω και ένα μικρό λαιμουδάκο να ταιριάζει!

Βρήκα τα ίδια χρώματα αλλά όχι στο ίδιο πάχος τα μαλλιά
(σπαστικό αυτό όταν γίνεται)










Για αυτό μετά έφτιαξα κι ένα καπελάκι με το ίδιο για να είναι σετάκι!

Αυτά τα φόρεσα αρκετά φέτος!

(εδώ ακόμα κρέμεται η κλωστή!)

Και όχι δεν είμαι τόσο ψωνάρα τα έστελνα στην γυναίκα μου πριν τα τελειώσω να πάρω γνώμες!

Ετούτο το έκανα για την γιαγιά! Το κασκόλ το άρχισα πριν καναδυό χρόνια και το τελείωσα φέτος χαχαχαχχα

Είχα πάρει αυτό το μαλλάκι το σγουρό! Το οποίο δεν είναι εύκολο με το βελονάκι! Ήταν και σκούρο άστα να πάνε!

Παρ όλα αυτά έγινε πάρα πολύ όμορφο και μαλακό η φώτο το αδικεί όπως τα περισσότερα!

Αυτό ήταν σετάκι με ένα σκουφάκι με το ίδιο μαλλάκι το οποίο το είχα κάνει τύπου ξωτικό με φουντάκι αλλά δεν τον βρίσκω σε φώτο :(

Το έκανα για το ανιψάκι-βαφτιστικό της γυναίκας μου κατ επέκταση και δικό μου πλέον... (Σατανικό γέλιο Μουαχαχα)










Τέλος ένα που δεν είναι σετάκι, αλλά ένα μακρύ σκουφί που έφτιαχνα για την γυναίκα! Μου αρέσει η φώτο απλά χεχεχε

Φιλιά στα μούτρα σας!!!!!

Τετάρτη 29 Απριλίου 2015

Σκουφάκια με βελονάκι!

Αφού έκανα την προσπάθεια με το παπουτσάκι και χάρηκα τότε ο άπειρος πλέκτης, είπα να συνεχίσω σε πιο δημιουργικά πράγματα!!!

Μπορώ να πω πως τελικά έμαθα μέσω του youtube να πλέκω! Και συγκεκριμένα από αυτήν εδώ την τύπισσα που έμαθα το παπουτσάκι και μετά έπιασα να κάνω και σκουφάκια! Αργότερα πήρα το κολάι που λέμε κι έφτιαξα αρκετά πραγματάκια μέχρι που δεν χρειαζόμουν πλέον αναγκαστικά κάποιο pattern για να πλέξω κάτι!

Πάμε στο παρών τώρα! Σκεφτόμουν να βάλω οδηγίες και τρόπους εκμάθησης στην αρχή εδώ, αλλά υπάρχουν τόσα μα τόσα πολλά που το κάνουν ήδη καταπληκτικά αυτό, που ένα ακόμα τι θα ωφελούσε;;;; Οπότε σκέφτηκα για αρχή να ανεβάζω εγώ σιγά σιγά τα δικά μου και όποιος έχει απορίες ή θέλει οδηγίες σε κάτι εγώ ευχαρίστως να κάνω ποστ για να του λέω! Τώρα αν προκύψει το γυρνάω και σε εκμάθηση θα φανεί από μόνο του αυτό!

Σε αυτό το ποστ είπα να σας δείξω μερικά από τα σκουφιά που έκανα από τότε μέχρι σήμερα!

                                                                                                                                                            Αυτό ήταν το πρώτο σκουφί που έκανα, φαίνεται άλλωστε! (τώρα γιατί βγήκε ανάποδα εδώ εγώ κανονικά το είχα...)



Το οποίο αργότερα επανεκτέλεσα! Και προσπαθούσα να δω τι λουλούδι θα του βάλω :p


 Εδώ αυτά που μοιάζουν λιγάκι τα είχα ετοιμάσει για μαγαζί φίλης που ήθελε να τα προωθήσει και να πουλήσω κι εγώ τίποτα ο άμοιρος φοιτητής :p

Αυτό το είχα κάνει για την μάνα μου! Λαιμός-σκουφί-μπουστάκι για δεκάχρονο...(δεν ήξερα μου βγήκε μεγάλο χεχε)

Αυτό το έκανα σχετικά πρόσφατα από περισσεύματα μαλλιών! Κανείς πλέκτης δεν θέλει να βλέπει μαλλάκι το οποίο έμεινε αχρησιμοποίητο νομίζω!!!!


                                               Ένα απλά αντρικό σκουφί για έναν φίλο!

Ένα σε πλέξη καλάθι (πάλι περισσεύματα) που το έκανα το είδα το καμάρωσα και το ξήλωσα γιατί πρώτον δεν μου πάνε τα κοντά σκουφάκια, δεύτερον ήταν χοντρό σαν αυτά που φοράνε στην Ρωσία και δεν είχα φίλο Ρώσο να το δώσω!

Αλλά επειδή μου έμεινε απωθημένο, έκανα ένα για το μωρό μου! Δεν ξέρουμε αν είναι κορίτσι ή αγόρι... αλλά απο την φώτο ξέρουμε τι θέλει ο μπαμπάς του να είναι χεχεχε
Εδώ για ένα άλλο μωράκι!
Και τέλος γιατί σας έπρηξα, ένα που μου αρέσει πολύ η πλέξη του το οποίο πρέπει να είναι ακόμα στο συρτάρι με τα πλεκτά :p

Μου αρέσει διότι δίνει την αίσθηση της βελόνας αλλά είναι πλεγμένο με το ένδοξο βελονάκι!



Όπως είπα και πριν όποιος θέλει να μάθει κάτι το ρωτάει!!!
                  Φιλιά στα μούτρα σας!

Τρίτη 28 Απριλίου 2015

Προς εύρεση εργασίας

Ο φίλος σας τελείωσε με το ΤΕΙ του σχεδόν, τελείωσε με τα καταραμένα τα στρατά, και ψάχνει δουλειά! Λογικά μέχρι εδώ τα πράγματα! Και ποιος δεν ψάχνει;

Στο τει το μόνο που απέμεινε είναι να πάω να κάνω αυτή την αναθεματισμένη παρουσίαση της πτυχιακής. Έστειλα πριν μια βδομάδα (8 μέρες για την ακρίβεια) 3 κόπιες τις εργασίας μαζί με μια αίτηση  για να εξεταστεί και να με ενημερώσουν πότε θα πάω κτλ κτλ.

Ο δε καθηγητής δεν τα έλαβε! Γούστο θα έχει λέω να τα χάσανε στα καταραμένα τα ελτα...
Παίρνω τηλ την γραμματεία σήμερα το σηκώνει μια με πολύ υποτονική φωνή και ακούω ένα σκέτο παρακαλώ!

Λέω κάπου λάθος πήρα κάποια άμοιρη ξύπνησα! Λέω "Καλημέρα, Δεν είναι η γραμματεία του τει εκεί;"
Ναι μου λέει είναι, σας είπα εγώ οτι δεν είναι;

Τώρα τι να την πεις την αμόρφωτη την πατσαβούρα; Οταν σηκώνουμε το τηλέφωνο σε τέτοιες θέσεις το αναφέρουμε... αιντε παρακάτω...

"Νούτσος Αχιλλέας λέγομαι, έστειλα πριν 8 μέρες τις κόπιες της πτυχιακής μου δεν τα έχετε λάβει;"
Ααα μμμ δεν ξέρω να δω μου λέει ρωτάει εκεί μια διπλανή της που προφανώς είναι βοηθός ξύστρας...

Το βρίσκουν τελικά... της την λέω πολύ όμορφα και με το γάντι για να μην φτάσουν τα νεύρα μου στον Θεό πρωί πρωί οτι έπρεπε να ενημερώσει τον καθηγητή που αναγράφει ο φάκελος!
  Ε και τελειώνει με το θεικό...ενταξει θα τα δει δεν βιάζεστε... Αν βιάζομαι το ξέρω εγώ εσύ έπρεπε να τον ενημερώσεις!
  Αι σιχτρίρ πατσαβούρα που ξέρεις εσύ αν εγώ βιάζομαι η όχι; Ήρθε φάκελος που λέει υπόψιν κυρίου τάδε; ΤΕΛΟΣ ασε το πράμα σου απο το χέρι σου και δώσε τον γαμημένο φάκελο εκεί που πρέπει...

Ηρεμώ από αυτό λέω ας δω καμιά αγγελία μιας που από ότι φαίνεται η επιτροπή θα αργήσει μήπως και βρω τίποτα προσωρινό... και πέφτω πάνω στο φοβερό... το μεταφέρω ως έχει...

ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ.... ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΚΟΠΕΛΑ, ΓΙΑ "ΚΑΦΕΝΕΙΟ-ΚΑΦΕ-ΜΠΑΡ" (οχι, μπαρ-γουμαν κ.λ.π)ΚΑΤΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ, ΕΩΣ 35 ετων ΠΕΡΙΠΟΥ... ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΕ ΜΠΑΡ Κ.Λ.Π... ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΡΟΦΕΣ.... "ΓΑΤΟΝΙ" ΠΟΥ ΛΕΜΕ !!!! ΚΑΛΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΣΙΜΑ !!!! ΤΗΛ.. xxxxxxxxxxx  ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΟΙΚΙΝΩΝΙΣΩ ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.

Πες οτι θέλεις πουτάνα ρε μαλάκα, άντε και γαμήσου, ναι γαμήσου και κάνε μια κόρη και βάλτην να δουλεύει και να παίρνει όσες στροφές θέλεις στο κωλόμπαρο σου άθλιε....

Δεν υπάρχει σωτηρία λέμε... Φιλιά στα μούτρα!

Κυριακή 26 Απριλίου 2015

Μαλλιαρο βιτσιο

Λοιπόν φίλοι μου απο το καλοκαιρι του `12 με επιασε ενα βιτσιο! Οχι ρε τυπου πενηντα αποχρωσεις του βεραμαν... (δεν την γυρισα ακομα την θεματολογια) ενα βιτσιο αγνο φαινομενικα μη τρομαζεις απο τον τιτλο!

Φαινομενικα διοτι μολις πιαστεις η μαλλον σε πιασει αυτο τελειωσαν τα αστεια. Εχεις κολλησει πια και δεν υπαρχει και καμια γνωστη θεραπεια! Πριν αρχισεις τα τρισαγια και τους εξορκισμους στασου να σου πω για το πλεξιμο μιλαω! Θα σε βρω δυο γραμμες παρακατω πιες λιγο νερο και συνεχιζω!

Ναι λοιπον πλεξιμο! Πολυ εθισμος ρε παιδι μου! Πλεκω πλεκω και δεν τελειωνει που λεμε!! Εχεις ακουσει που λενε ειναι ηρεμιστικο, χαλαρωτικο κτλ; Ναι αυτο αληθεια ειναι! Αλλα και αυτο που ειναι αληθεια επισης και δεν στο λενε, αλλα θα στο πω εγω γιατι δεν κραταω το στομα μου κλειστο, ειναι οτι μεχρι να το μαθεις και να χαλαρωσεις σου κανει τα νευρα κροσια απο αυτα τα πυκνα τα πλουσια!

Δεν ξερω αν εχω ριξει αλλη φορα τοσο αναθεμα σε ενα κομματακι αλουμινιο διοτι μιλαμε για βελονακι!! Χαμος αναμεσα σε βιντεο αγγλικα και να μεταφραζω εγω σαν ιντιανα τζοουνς τι ειναι το ενα και τι αλλο που λεει αναμεσα σε ορολογιες στο γουγλη... (ναι ηθελα να πλεξω και με την μια κατι οχι να τα παω με την σειρα τους τα πραγματα ο βιαστικος)

Εν τελη εμαθα ομως και με χαλαρωσε και βλεπω υπαρχουν αρκετα και αξιολογα μπλογκ με πλεκτικα αλλα... εκτος οτι το καημενο το βελονακι το βλεπω σαν να ειναι πιο στην μπαντα δεν υπαρχει κι ενα που να το γραφει αντρας!!

Και λεω λες; Λες να φτιαξω ετσι το μπλογκι με βελονακι αλλα στο πιο αντρικο του ρε παιδι μου; Πες μου ομως να ξερω!!!!

Θα ανεβαζα φωτο απο το πρωτο δημιουργημα που ειχε ακουσει οτιδηποτε σε εκκλησιαστικα ειδη μεχρι να γινει αλλα γραφω ξαπλα τωρα οποτε την αλλη φορα!

ΥΓ. Οκ ηρθε η ωρα του! Να το ξεπουπουλιασμένο το παπουτσάκι! Για πρώτη φορά καλό το λες :p

Αιντε σας φιλω στα μουτρα!

Σάββατο 25 Απριλίου 2015

Ίσως ξαναγράψω

Ίσως ξαναγράψω λοιπόν, ίσως και όχι από την άλλη.
Ίσως άμα ξαναγράψω να αλλάξω το ύφος μου, γιατί ίσως να έχει αλλάξει.

Κάτι σαν νοσταλγία με έπιασε για το μαραφέτι αυτό δεν ξέρω...

Είμαι σε μια μεταβατική περίοδο τα τελευταία δύο+ χρόνια περίπου και με ζορίζουν τόσο κάποια θέματα, που πρέπει να υπάρχει κάτι που δεν θα με ζορίζει! Κάτι που να μην θέλει μία απάντηση καθορισμένη, που να μην απαιτεί μία δική μου ενέργεια και απλά να καλύπτεται από την διάθεση μου και από το αν Ίσως θέλω να ασχοληθώ μαζί του!

Ίσως αλλάξω και θεματολογία, όχι ότι είχα κάποια συγκεκριμένη πριν, αλλά ίσως τώρα να κάνω μια!

Αισθάνομαι λίγο σαν τον μακρινό συγγενή εδώ πέρα αλλά δεν θα του δώσω σημασία! Στο μυαλό μου έρχονται σκέψεις του τύπου "Κοίτα τον μαλάκα τώρα θυμήθηκε να γράψει μετά από μισό αιώνα" Ναι τώρα θυμήθηκα και ούτε που με ενοχλεί που αν δεν πέσει κανείς εδώ κατά λάθος δεν θα το διαβάσει!

Ο mousikoulis που έγραφε δεν είναι ο ίδιος με αυτόν που γράφει τώρα! (ίσως και το "mousikoulis" να πάρει τον πούλο πρέπει να βρω κανένα όνομα πιο σοβαρό) Δεν είναι ο ίδιος λοιπόν αλλά μην νομίζεις ότι έπαθε και καμιά μετάλλαξη... μεγάλωσε λιγάκι αυτό είναι όλο και σίγουρα είναι κομμάτι πιο κουρασμένος ψυχολογικά από ότι ήταν πριν! Αλλά αυτό το τελευταίο θα αλλάξει σίγουρα χωρίς ίσως!

Είδα άλλαξε πολύ ο blogger εγώ δεν θα αλλάξω τα παραβάν μου, θα βάλω διαφημίσεις όμως αν με αφήσει!

Αυτά εν ολίγην τυχαίε μου αναγνώστη!!! Ίσως να τα ξαναπούμε!

Φιλιά στα μούτρα (όχι αυτό δεν θα το αλλάξω) 

Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012

Τρεις!

Είναι τρεις! Όχι κι ο κούκος ρε, είναι τρεις το χάραμα εννοώ!

Κούκος δε φάνηκε, κάτι λυσσασμένα γατιά από έξω ακούστηκαν μόνο καθώς οργίαζαν την κρύα αυτή νύχτα του Μαρτιού! Τώρα με τέτοιο κρύο και βροχή πως την βρίσκουν δε ξέρω αλλά άμα αυτά την βρίσκουν εμένα μου περισσεύει!

Τέλος πάντων έφερνα σβούρες στο κρεβάτι μου απο νωρίς γιατί πρέπει να κατέβω και τει αύριο να δηλώσω πτυχιακή αλλά που να έρθει ο ευλογημένος ο ύπνος!! Άκουσα και τα γατιά να οργιάζουν και τσίτωσα για τα καλά(μην ακούσω οτι ζήλεψα γιατί....μπορεί κιόλας άσε με :p ) Και λέω δε κοιμάσαι που δε κοιμάσαι (εκ του δε γαμάς) δε πας να γράψεις εκείνη την ανάρτηση που είχες στο μυαλό σου;

Σηκώθηκα λοιπόν διάβασα μερικά μπλογκ και....αποφάσισα να μην την κάνω την ανάρτηση γιατί ειναι μεγάλο το θέμα και θα νευριάσω κιόλας και μετά δεν υπάρχει περίπτωση να κοιμηθώ ούτε με το να βαράω το κεφάλι μου στο τοίχο!

Οπότε σας την έσκασα δεν έχει κάτι το αστείο εδώ από αυτά τα τυχερά που μου συμβαίνουν συνήθως, απλά είπα να κάνω κατάχρηση του χώρου μου!

Μη με νευριάζεις τώρα! Δεν είχα κάτι αστείο να γράψω! Η μάλλον είχα αλλά δεν ήθελα τώρα!

Δικό μου είναι ο,τι θέλω γράφω ορίστε μας!

Άντε μπράβο...και φιλιά στα μούτρα άιντε!

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

Θέλει η αγάμητη να κρυφτεί...No.2

Παρασκήνιο: Κόκκινο χαλί, δυνατά φώτα και ρυθμικός ήχος τυμπάνου

Το πιστεύεις; Οχι πες μου αν το πιστεύεις; Πίστεψε το κάνω ανάρτηση, χώνεψε το ξεχασμένο μου κοινό... Εντάξει κόβω τα ψωνισμένα μου και επανέρχομαι στη πραγματικότητα! Χάθηκα once again (έτσι γιατί ξέρουμε και λίγα αγγλικά ξέρεις εσύ) το ξέρω αλλά δε πρόκειται ούτε να δικαιολογηθώ ούτε αισχύνομαι και ούτε κοκκινίζω! Μπες στο θέμα πρώτα απο ΕΔΩ

Το λοιπόν φίλε μου επιστρέφω με ανάρτηση νούμερο 2 όπως βλέπεις και ήταν καλό το timing (δεύτερο αγγλικό καπάκι να πάθεις πλάκα) καθότι η ανέραστη γεροντοκόρη ξαναχτύπησε προσφάτως!

Θυμόμαστε όλοι οτι είχαμε για διαχειριστή έναν καραγκιόζη που μας έκλεβε; Προηγούμενες αναρτήσεις. Για να σε βάλω στο κλήμα λοιπόν οι φίλοι μας τα ζώα (λοιποί λαμιώτες της πολυκατοικίας) μετά απο ένα χρόνο να βρίζω οτι μας κλέβει και καθόμαστε και το τρώμε απλά κι ατάραχα, και αφού χάθηκαν 2000 λίτρα αποθεματικό (ζημιά 2000 ευρώ με την φετινή τιμή) αποφάσισαν πως πρέπει να τον διώξουν...

Ναι δε ξέρω τι έκανε το άγιο πνεύμα εκείνη τη μέρα μάλλον είχε λίγο ελεύθερο χρόνο και είπε να ρίξει μια μίνι επιφοίτηση. Εγώ αφού έκανα το σταυρό μου και καμιά δεκαριά μετάνιες με δάκρυα χαράς σκέφτηκα οτι τελείωσε το μαρτύριο!

Κούνια που σε κούναγε άμα το πίστεψες κι εσύ μαζί μου, διότι είχαμε κάτι "χρωστούμενα" σε αυτόν απο κάτι παράλογα κοινόχρηστα τα οποία απλά επειδή ήταν καθαρό κλέψιμο αρνήθηκα να πληρώσω. Και ερωτώ ωραία φεύγουμε απο αυτόν με τα υποτιθέμενα χρωστούμενα τι θα γίνει; "Θα δούμε" μου απάντησαν και δε μου άρεσε καθόλου...

Έρχονται τα πρώτα κοινόχρηστα αφού ανέλαβε ένας άνθρωπος απο τη πολυκατοικία και όλα έδειχναν νορμάλ μέχρι το σημείο προηγούμενες οφειλές 210 ευρώ..Τα κλεψιμαίικα!!! Βαράτε βιολιτζήδες!!!

Βρε τραγιά δίποδα εγώ θα σας πληρώσω τη χασούρα σας;;;; Αφού ο άλλος έκλεβε και πήραμε και τα χαρτιά στα χέρια μας και ήταν ξεκάθαρο τι μου ζητάτε να σας πληρώσω; Πέσανε όλοι να λένε και αυτά πρέπει να πληρωθούν και τι να γίνει και αμα δεν θες πρέπει να τα πληρώσεις και μετά να κάνεις δικαστική κίνηση να τα πάρεις πίσω!

Τι να πάρω πίσω τα αρχίδια μου; Αφού στους δικηγόρους θα τα φάω και περισσότερα απο το "χρέος" Έγινε ενας μίνι χαμός μη τα εξηγώ αυτά για να φτάσω στην ανέραστη! Αφού συνεχίζω να πληρώνω τα κοινόχρηστα μου κανονικά βγάζοντας πάντα εκτός τα χρωστούμενα ένα ωραίο μεσημέρι με παίρνει τηλέφωνο ο ιδιοκτήτης...

Είχαν έρθει την προηγούμενη μέρα κοινόχρηστα 410 ευρώ, 200 δικά μου 210 τα γνωστά! Ημέρα πληρωμής μετά απο μερικές μέρες και χτυπάει το τηλέφωνο και μου λέει πως τον ειδοποίησαν οτι χρωσταω 500 ευρώ και υπάρχει θέμα και δε πληρώνω! (πριν τη μέρα πληρωμής αυτά)

Ανάποδο μάτι ο μουσικούλης το κορδελάκι του ράμπο κατά τα γνωστά και έτοιμος να κάνω σαματά!

Μιλώ με τον διαχειριστή και συνειδητοποιώ τι;;;; Ότι όλη την ιστορία την έκανε η ανέραστη που πήγε και είπε σε κάτι θειάδες-ξεδέρφες-μπατζανάκες του ιδιοκτήτη ότι εγώ χρωστάω τα κέρατα μου και ότι άλλο θες! Ζητώ συγγνώμη απο τον διαχειριστή που πήγα να τον γκαζώσω άδικα και του λέω να την συμμαζέψει γιατί δεν την βλέπω καλά! Και για φινάλε οτι αυτός είναι δικός μου λογαριασμός και αφού γράφει την ονοματάρα μου επάνω να μην μπλέκουν άλλους!

Έτσι και το τελειώσαμε...και έρχεται η μέρα που συναντώ την αραχνιασμένη στην είσοδο της πολυκατοικίας! Λέω μουσικούλη αγόρι μου μη χαλάσεις τα νεύρα σου, αλλά έλα που δεν θέλουν και πολύ τα άτιμα να πάρουν μπρος! Κάνω μεταβολή στην πόρτα (εκείνην έφευγε) και της λέω...

"Αααα τώρα που το θυμήθηκα, μην ξανακούσω οτι είπες οτιδήποτε για μένα ή τα κοινόχρηστα ξανά γιατί θα γίνει μεγάλος χαμός, δεν είσαι ούτε διαχειρίστρια ούτε τίποτα τι σε βάλαμε κριτή εδώ μέσα"

Δε πρόλαβα να τελειώσω τη κουβέντα μου και συνέχισε να προχωράει εξω ρίχνοντας μου ένα βλέμμα απαξίωσης! Αυτό ήταν... της γύρισα ενα μεγαλοπρεπές "Αι στο διάλολο μωρη φοράδα ακοινώνητη και μην τυχόν και ακούσω τίποτα άλλο αυτό σου λέω μόνο" Και έτσι έληξε αυτή η χαρούμενη συνάντηση στην είσοδο!

Μα δηλαδή πες μου τι να κάνω! Πες μου! Πως της κάθισε τόσο άσχημα με την πάρτι μου δε ξέρω! Ίσως τελικά όντως να έχω γίνει το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου της αλλά και έτσι να είναι δε θέλω να το μάθω τελικά προτιμώ να μείνω στην άγνοια!!!!

Θα μου λείψουν αυτές οι γλυκές συναντήσεις το μόνο σίγουρο!

Σας φιλώ στα μούτρα για την ώρα και λογικά θα τα ξαναπούμε!!!!

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011

Θέλει η αγάμητη να κρυφτεί...

Που να αρχίσω και που να τελειώσω πες μου! Δεν είναι ότι ξαφνικά σταμάτησαν να μου συμβαίνουν οι χίλιες δυο μαλακίες όπως είχα συνηθίσει και δεν ξέρω τι να πω, όχι βέβαια! Ο Δίας εξακολουθεί να γαμιέται κανονικά παρασέρνοντας όλο το δωδεκάθεο σε μία γοητευτική παρτούζα... αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία :p

Απλά έπεσε πολύ ζόρι από ΤΕΙ, από πολυκατοικία, από τα οικονομικά, από τα ερωτικά που μόνο να τα γράψω δεν ήθελα! Βλέπω όμως από την άλλη τα θέλει κάποιων ο οργανισμός τους :p

Λοιπόν! Για να σε βάλω εν συντομία στο θέμα στην πολυκατοικία ανάμεσα στους τόσους "ανθρώπους" υπάρχει και μία γεροντοκόρη καθηγήτρια (μορφωμένη σου λέει...) κλασικού τύπου, χοντρή με το μάτι να πετάει ένα μείγμα κακίας με σνομπισμού (είπαμε είναι καθηγήτρια) και με ένα πατσαβούρι αγκαλιά που παριστάνει τον σκύλο! Τον οποίο είμαι πλέον εκατό τις εκατό σίγουρος ότι το διάλεξε επίσης άσχημο για να βλέπει ότι υπάρχουν και χειρότερα... αν και δεν θα συμφωνήσω!

Αυτή λοιπόν η άξεστη βλαχάρα έχει ένα θέμα! Ένα θέμα γενικό με το οτιδήποτε! Απλά την ενοχλούν τα πάντα. Την έχουμε πιάσει να παίρνει και τις πόρτες με τη σειρά στήνοντας αυτί να δει ποιος κάνει αυτόν τον ψίθυρο σε ώρα κοινής ησυχίας για να του κάνει παρατήρηση!

Μου είχε χτυπήσει φυσικά την πόρτα να μου κάνει παρατήρηση μία φορά στο παρελθόν, εγώ δεν έκανα φασαρία, και της την είπα κιόλας για μία μαλακία παιδικό ρολογάκι που είχε και έκανε τραγουδάκια κάθε μία ώρα που μας έσπαγε τα νεύρα μέσα στη ντάγλα του μεσημεριού! Ε αυτό ήταν με έβαλε στο μάτι η ρουφιάνα και με κάθε ευκαιρία έβγαινε στο διάδρομο και φώναζε διάφορα κάνοντας φυσικά πιο πολλή φασαρία από μένα!

Και περνάω στο κυρίως θέμα, ο σπιτονοικοκύρης μου ένας πολύ καλός άνθρωπος σκοτώθηκε σε ένα τροχαίο όσο ήμουν Δράμα. Καλή του ώρα στεναχωρήθηκα αρκετά με όλο αυτό. Θα μου πεις που κολλάει; Κολλάει στο ότι η αγάμητη Λαμιώτισσα δεν δίστασε να το χρησιμοποιήσει για να κάνει τα δικά της

Έχω γυρίσει Λαμία ακούω μουσική δυνατά να ξεδώσω, δίπλα στο σπίτι του συγχωρημένου δεν μένει κανείς οπότε δεν ενοχλώ την οικογένεια και για μένα η μουσική είναι βάλσαμο για όλα, ώσπου ακούω τη πόρτα να χτυπάει...

Ανοίγω την πόρτα και βλέπω αυτήν με ενδυμασία θαλάσσης και παρεό (ακόμα ξερνάω) και ακολουθεί διάλογος!

Αυτή:(με ύφος πάπας της Ρώμης) Κατανοώ ότι κάνεις πρόβες αλλά ένας άνθρωπος σκοτώθηκε δίπλα και είμαστε όλοι αλαφιασμένοι (κι εσύ το γαϊδούρι βάζεις μουσική)
Εγώ:(κάνω βήμα μπροστά, τα μάτια μου έχουν θολώσει απο τα νεύρα μου) Τι θες να πεις;

Το μάτι έχει γυαλίσει δεν μπορώ να στο περιγράψω απλά πρέπει να με δει κανείς! Αυτή αρχίζει κάτι τύπου μαλακίες να τα γυρίσει και συνεχίζω

Εγώ:Αυτό το πράγμα ήρθες να μου πεις;Ότι δεν νοιάζομαι; Για αυτό το πράγμα χτύπησες την πόρτα μου; Το αν με στεναχωρεί το ξέρω εγώ.

Αυτή:(χεσμεντεν μεν αλλά συνεχίζει με ύφος) Και να και έτσι και η μουσική ενοχλεί

Εγώ: Δεν είναι ώρα κοινής ησυχίας

Αυτή: Ναι άμα συνεχίσεις μετά τις έντεκα θα δεις (το γυρίσαμε τελείως)

Εγώ: Δικό μου πρόβλημα μέχρι πότε θα την έχω

Αυτή: Συνέχισε εσύ και θα δεις (τύπου θα φέρω την αστυνομία είναι το σύστημα της)

Εγώ: Να κάνεις ότι θέλεις αλλά ΠΡΟΣΕΧΕ μην διανοηθείς να χτυπήσεις αυτήν την πόρτα ξανά γιατί θα σε καταγγείλω εγώ! (αυτή λέει κάτι μπερδεμένα και απειλητικά καλά και καλά! Η φωνή μου ακούγεται μέχρι την πλατεία στο μεταξύ, και αυτή αρχίζει να πηγαίνει προς τις σκάλες να ανεβεί στο διαμέρισμα της και εγώ συνεχίζω)

Εγώ: Και δεν είσαι σε θέση να κρίνεις εσύ κανέναν άλλον εδώ μέσα ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΣ;;; Δεν έχεις το δικαίωμα να κρίνεις και ειδικά ΕΣΥ!

Αυτή: Καλααααα

Εγώ: ΚΑΛΑΘΙΑ (μπουμ κλείσιμο πόρτας)

Τα καντήλια που έπεσαν μετά δε τα γράφω... Αλλά ορίστε περίπτωση, δεν ντράπηκε η ηλίθια να χρησιμοποιήσει τον θάνατο ενός ανθρώπου προκειμένου να κάνει την μαλακία της. Με σύγχυσε όσο δε πάει, βέβαια σίγουρα άκουσε τα και υπόλοιπα καντήλια που της έριξα και αυτό είναι κάτι το παρηγορητικό όσο να πεις :p

Και έτσι καταλήγουμε για ακόμη μία φορά στα δύο πολύ σωστά συμπεράσματα

Πρώτων "Η αγαμία βλάπτει σοβαρά εσάς και τους γύρω σας"
Δεύτερων "Όσα πανεπιστήμια και να βγάλεις, όσα κωλόχαρτα και να πάρεις άμα είσαι κοινωνικά αμόρφωτος είσαι αμόρφωτος και τέλος!"
Χίλιες φορές αγράμματος αλλά άνθρωπος παρά μορφωμένος και σκατάνθρωπος!

Έτσι γιατί άντε! :p Φιλιά στα μούτρα! Η συνέχεια ΕΔΩ

Κυριακή 17 Απριλίου 2011

Στάσου μια στιγμή

Στάσου μια στιγμή, θέλω να σε κοιτάξω, θέλω να δω το πρόσωπο σου, τα μάτια σου...
Όχι, σου λέω ψέματα αυτό που θέλω είναι να νιώσω το δικό σου βλέμμα ήρεμο, γαλήνιο, στοργικό.
Αυτό το βλέμμα που είναι αναλλοίωτο από καιρούς και καταστάσεις.

Ίσως να είναι λίγο κουρασμένο, κι όμως έχει μία ζεστασιά τέτοια που κάνει την κούραση να ξεθωριάζει, να είναι ασήμαντη.

Ίσως είναι ένα από τα θαύματα που ξέρεις να κάνεις.

Στάσου μια στιγμή, θέλω να σε αγγίξω, θέλω να σε αγκαλιάσω...
Όχι, πάλι ψέμματα σου λέω αυτό που θέλω είναι να μπω στην αγκαλιά σου, να νιώσω την ψυχή σου, το χάδι σου. Αυτό το χάδι που είναι απαλότερο από κάθε τι που έχω γνωρίσει στη ζωή μου.

Δεν έχει γεννηθεί πόνος φόβος που να αντιστέκεται σε αυτό το χάδι.

Ίσως να είναι ένα απο τα θαύματα που ξέρεις να κάνεις.

Σε νιώθω...
Σε καταλαβαίνω, κι ας μη το νιώθεις
Με νευριάζεις
Με θυμώνεις
Μπορείς να με κάνεις να κλάψω σαν μωρό
Να γελάσω με την καρδιά μου σαν τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο...

Αλήθεια...Τι δύναμη έχει δώσει ο Θεός στο είδος σου;

Μέσα σε όλα αυτά που είπα ή και που δεν είπα, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σε αγαπάω

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Να περνάει η ώρα!

Σάββατο σήμερα ηρεμία καφεδάκι περιμένω να περάσει η ώρα να πάω στο θεατρικό εργαστήρι και είπα! "Βρε γιατί δεν μπαίνεις να παίξεις κι εκείνο το παιχνίδι που σε είχε καλέσει ο Manolog3;" Κι έτσι κι έγινε! Σας παρουσιάζω την φώτο με το χειρόγραφο αν και δεν ξέρω αν θα φαίνεται καθαρά!!! (Δεν καλώ κάποιον γιατί έχει περάσει καιρός οπότε το παίξατε οι περισσότεροι, αλλα αν όχι ακολουθήστε!)

Και απο ότι βλέπω στην προεπισκόπηση θέλει να μπεις μέσα για να το δεις!


Το λοιπόν και ως ενημέρωση να πω πως πλέον χάρη στην ασχετοσύνη της πρώτης υπαλλήλου τώρα πλέον έχω δύο κάρτες αναλήψεως και μία που έχει πάει στην Δράμα τρεις! Μια χαρά μπορώ να τις χάνω ελεύθερα! :p Πάρτε και το τραγουδάκι τώρα που αναφέρω στο ποστ!



Φιλιά στα μούτρα!!!

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

Λεφτά υπάρχουν! No2

Καλημέρα φίλε αναγνώστη! Είχαμε μείνει στο οτι έμεινα άφραγκος το Σαββατοκύριακο επειδή το Ταμιευτήριο αποφάσισε να κλείνει νωρίτερα τις Παρασκευές και είχανε και εργασίες! Λύσαξε και η Coula οπότε ορίστε η συνέχεια!

Καλά το τι εργασία κάνανε δεν περιγράφετε! Νέο σύστημα ασφαλείας στις πόρτες! Έχουνε κτίσει έναν προθάλαμο με τζαμαρία, ο οποίος χωρίζεται στην μέση και σε υποχρεώνει να μπαίνεις από την μία και να βγαίνεις απο την άλλη και όχι απο κει που μπήκες με αποτέλεσμα και το προξενιό να χαλάει και τα νεύρα σου μαζί!

Στο μεταξύ περνάς απο 2 πόρτες την φορά! Πατας κουμπάκι να ανοίξει η πρώτη πόρτα, μπαίνεις στον προθάλαμο, περιμένεις να κλείσει να σφραγίσει καλά καλά και μετα πατάς άλλο κουμπάκι για να ανοίξει η δεύτερη! Το τι γίνεται με τα γεροντάκια χαμός δεν θα το αναλύσω!

Το λοιπόν χθες πήγα να κάνω την ανάληψη που δεν πρόλαβα να κάνω την Παρασκευή! Πως με καθοδηγεί το αλάνθαστο ένστικτο μου και πιάνω κουβέντα οτι ευτυχώς θα έρθει η κάρτα να μην σέρνομαι μέχρι εδώ κτλ κτλ Και κάτι μου λέει η υπάλληλος και την ρωτώ αν μπορούμε να δούμε σε τι φάση είναι το θέμα!

Κοιτάει αυτή το κομπιούτερ της και αρχίζει να αναρωτιέται...Δεν μου άρεσε...Μου ξεφουρνίζει οτι η υπάλληλος που μου έκανε την αίτηση για την καινούρια κάρτα δεν έχει συμπληρώσει την καρτέλα πελάτη! Της λέω ας το κάνουμε τώρα! Για κακή μου τύχη δεν είχα το α.φ.μ μου μαζί οπότε το άφησα για σήμερα!

Το απόγευμα όμως με παίρνει η φουκαριάρα η μάνα μου και με πληροφορεί οτι η κάρτα πήγε στην Δράμα στο πατρικό μου και με το όνομα της πάνω και όχι το δικό μου που έτσι είχα πει στην υπάλληλο...

Ρε χαζούλι μουσικούλη πόσες φορές σου έχω πει να μην θεωρείς καμία δουλειά τελειωμένη άμα δεν έχεις τα πάντα στα χέρια σου; Δεν ακούς όμως... Το λοιπόν πάω στο Ταμιευτήριο σήμερα μιας που έχω καναδυο δίωρα κενά διάσπαρτα στο σημερινό 12ωρο πρόγραμμα μου! Με το α.φ.μ παραμάσχαλα εννοείτε!

Μπαίνω μέσα αφού τρακάρω με μερικές γιαγιάδες παίρνω νουμεράκι και είμαι καμία εκατοστή νούμερα μπροστά απο τα υπόλοιπα νούμερα που περιμένανε! Τυχερός όμως μέσα στην ατυχία μου με κοζάρει η υπάλληλος που συνεννοήθηκα την προηγούμενη και μου λέει να πάω κατ' ευθείαν εκεί!

Όχι δεν ένιωσα άσχημα γιατί είχανε κάνει μαλακία και έπρεπε να διορθωθεί, αλλιώς μπορεί να το σκεφτόμουνα να περιμένω την σειρά μου ή να πάω άλλη ώρα διότι ξέρουμε όλοι πολύ καλά πόσο πολύ θα νευρίαζα εγώ βλέποντας να μπαίνει ένας ξεκάρφωτος μέσα και να πηγαίνει στο ταμείο καρφί ενώ εγώ περιμένω μία ώρα!

Της λέω προφανώς η συνάδελφος σας δεν ήταν το μόνο λάθος που έκανε! Της εξηγώ την κατάσταση, με κοίταξε με ένα ύφος του στυλ "τι να κάνω κι εγώ με τις ηλίθιες που έχω για συναδέλφους" με εξυπηρέτησε όμως ταχύτατα και κάναμε και αίτηση απο την αρχή που σημαίνει οτι για ακόμη καμιά δεκαριά μέρες στην καλύτερη θα σέρνομαι πάλι στο ταμιευτήριο για να σηκώνω λεφτά το κέρατο μου το τράγιο!

Και τώρα σας αφήνω να φύγω πάλι για τει, σε αυτό το θαυμάσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα!
...
..
.
ΜΠΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ λέμε καμιά μαλακία να περνά η ώρα!

Φιλιά στα μούτρα!

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011

Λεφτά υπάρχουν!

ΣΤΆΣΟΥΥΥΥΥ μη φεύγεις! Δεν θα κάνω πολιτική ανάρτηση προς θεού! Μια μινι ανάρτηση θα κάνω έτσι για να γκρινιάξω λίγο και να μακαρίσω για άλλη μια φορά την τύχη μου την μπουζουξού!

Έχασα την κάρτα αναλήψεων! Μη ψάχνεις την έχω ακυρώσει! Το κακό είναι οτι μέχρι να βγει η καινούρια πρέπει να σέρνομαι στο Ταμιευτήριο για να σηκώνω λεφτά! Σήμερα Παρασκευή και τι τέλεια μέρα για να μείνεις απο λεφτά; Η φουκαριάρα η μάνα μου, μου έβαλε και έπρεπε να πάω στις 6 μετά το τει να κάνω ανάληψη!

Το ταμιευτήριο για όσους δεν γνωρίζουν είναι μέχρι τις 7 το απόγευμα ανοικτό! Πάω λοιπόν να βγάλω λεφτά και πίσω απο την γυάλινη πόρτα της τράπεζας αντί να κάθεται η συμπαθητική χοντρούλα σεκιουριτι (πίνω καφέδες και πληρώνομαι τσάμπα) καθότανε 2 αγριόφατσες με εργατικά!

Κοιτάζω μέσα... ξανα κοιτάζω, αυτοί με κοιτούσαν απαθέστατοι! Σε κάποια φάση πετάγεται μια απο μέσα (προϊσταμένη λογικά) και μου κάνει με μία πολύ καθώς πρέπει κίνηση οτι κλείσανε! Είπα να περιστρέψω την ίδια κίνηση κατα 90 μοίρες και να την επαναλάβω μπας και πιάσει το νόημα αλλά το άφησα έτσι!

Και έρχομαι και ρωτώ!

ΤΙ ΩΡΑ ΚΛΕΙΝΕΙΣ;;;; (Στις 7)
ΤΙ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ;;;; (Ειναι 6)
ΘΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΟΜΩΣ Ε;;;; (ναι)
Ε ΤΡΑΒΑ ΓΑΜΗΣΟΥ!

Δηλαδή δεν το καταλαβαίνω ρε φίλε! Ή να πληρωθείς λιγότερο για την μια ώρα που δεν δουλεύεις ή σκάσε και δούλεψε μέχρι τις 7 όπως είναι το ωράριο σου και κάνε ότι εργασία θέλεις μετά! Μετά φέρε και τον Σπύρο να σου αλλάξει χρώμα και στις ζαρτιέρες χέστηκα!

Κι έτσι εγώ θα μείνω χωρίς λεφτά! Συνεπώς λεφτά υπάρχουν φίλοι μου εγώ δεν μπόρεσα να τα πάρω! Άντε καλή νηστεία τώρα το Σαββατοκύριακο!

Σας φιλώ στα μούτρα!

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Άμα σε θέλει...

Άμα σε θέλει, σε θέλει ως γνωστών! Άμα δεν σε θέλει όμως εκεί να δεις πως τρέχεις και δεν το πιάνεις! Εμένα ως γνωστών δεν με θέλει, δεν με συμπαθεί, δεν γουστάρει την μάπα μου την καλοσχεδιασμένη βρε αδερφέ!

Τα στραβά όλα με το σπίτι το προηγούμενο τα έχω αναφέρει στις παλιότερες αναμνήσεις, ΑΝ θυμάται κανένας ή ΑΝ έκανε τον κόπο να διαβάσει τα προηγούμενα!

Λοιπόν δεν θα αναλύσω τίποτα θα πω μόνο πόσο, μέσα σε όλα, είχα ταλαιπωρηθεί και με τα κοινόχρηστα και το πετρέλαιο που πλήρωνα χωρίς να ζεσταίνομαι! Εκέι όμως ήταν κεντρική η θέρμανση! Εδώ έχουμε άλλα κόλπα!

Εδώ έχουμε ατομική! Ξέρεις τι σημαίνει ατομική θέρμανση;
Ξέρεις;;;; Όχι δεν ξέρεις! Ίσως να ξέρεις στις άλλες πόλεις! Εδώ στην καταραμένη Λαμία σημαίνει το εξής!

Έχεις μια πολυκατοικία! Της οποίας οι ιδιοκτήτες είναι πιο έξυπνοι απο τον άνθρωπο που έκανε την εγκατάσταση οπότε έπρεπε να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές!

Συνεπώς τα βήματα είναι τα εξής!

1)ΔΕΝ φέρνουμε προς θεού κανένα μηχανικό να βγάλει τις αναλογίες των διαμερισμάτων όσο αφορά τη θέρμανση και να κάνει τους υπολογισμούς με τα σώματα του κάθε διαμερίσματος! Το ποσοστό του καθενός μπορεί κάλλιστα να υπολογιστεί στην τύχη!

2)Άνετα πλέον μπορούμε να αλλάξουμε τα σώματα μας και να βάλουμε μεγαλύτερα διατηρώντας αυτο το τυχαίο ποσοστό αναλογίας πετρελαίου στο ίδιο ακριβώς νούμερο!Κλέβοντας παράλληλα τους υπόλοιπους! Who cares!

3)Αποφασίζουμε ότι το boiler (που ζεσταίνει το νερό του θερμοσίφωνα) είναι πολύ in και trendy, οπότε γιατί να μην βάλουμε και απ' αυτό;;;;

4)Συνειδητοποιούμε ότι ο χαζούλης που έκανε την εγκατάσταση έβαλε κυκλοφορητή ο οποίος δεν επαρκεί για να στείλει νερό σε όλο αυτό το τέρας που δημιουργήσαμε και έτσι τον αλλάζουμε επιβαρύνοντας με δόσεις τον κάθε ανυποψίαστο ενοικιαστή που μόλις νοίκιασε το σπίτι και δεν είχε κάψει σταγόνα τον λέβητα! (Εννοείτε πως έκανα φασαρία και δε το πλήρωσα)

5)Καθόμαστε έπειτα από όλα αυτά και πληρώνουμε τα υπέρογκα ποσά που ζητάει ένας τσαρλατάνος ασφαλιστής που ανέλαβε το γραφείο κοινοχρήστων της γυναίκας του επειδή μας κλέβει παρέα με τον πετρελαιά που επιλέγει μόνος του (γιατί να μας ρωτήσει άλλωστε) ή πληρώνουμε αυτά που ίσως κλέβει μόνο ο πετρελαιάς κοροϊδεύοντας και τον τσαρλατάνο ταυτόχρονα!

Αυτό ήταν ένα από τα μικρά παραδείγματα! Είναι πολλά για να στα πω όλα φίλε αναγνώστη, πάντως εγώ όπου και να πάω τις μαλακίες δεν τις αποφεύγω!

Αύριο το απόγευμα έχει γενική συνέλευση με θέμα οφειλή κοινοχρήστων... Άμα δεν έχω λιώσει στην κούραση απο το 8ωρο στο τει μπορεί να πάω να πω 2 κουβέντες αν και ξέρω εκ των προτέρων οτι άκρη με ανθρωποειδή δεν πρόκειται να βγάλω.

Και τα αποκαλώ έτσι γιατι έστω και λίγο μυαλό να είχανε δεν θα καθόντουσαν να τους κλέβει ο άλλος μπροστά στα μούτρα τους(θέλανε και εξωτερικό γραφείο για τα κοινόχρηστα να διαχειριστεί το "μέγαρο")! Αλλά κάνανε και αυτοί τις πουστιές τους όπως έιπα οπότε και αφού δεν μιλάνε καλά κάνει και τους κλέβει! Εγω δεν χρωστάω αλλά πληρώνω κι εγώ αυτό είναι το γαμώτο!

Άντε φιλιά στα μούτρα! (Αρχίσατε να μαζεύεστε πάλι βλεπω και χάρηκα!)

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Τι τα 'θελα τα μπικουτί;;;;;

Λοιπόν παιδάκια στην προηγούμενη ανάρτηση λέγαμε πόσο καλά ΔΕΝ περάσαμε την Κυριακή της αποκριάς και πόσο βροχή φάγαμε σαν να μην έφτανε το υπόλοιπο σκηνικό! Σε αυτό το σημείο άσε με να σε πληροφορήσω ότι εγώ είχα ντυθεί μαθητριούλα...
...
...Γελάσαμε;;; Είπα μήπως!

Οπότε όσο σου επιτρέπει η αρρωστημένη φαντασία σου κάνε μια εικόνα με μίνι φούστα πουκαμισάκι και πορτοκαλί περούκα! Αποδεικτικά στοιχεία στο facebook. (είπα και για το facebook στην προ-προηγούμενη ανάρτηση μη λέω τα ίδια!)

Συνεπώς η βροχή σε συνδυασμό με το φουστάκι μου έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάσταση στην οποία βρίσκομαι αυτή τη στιγμή! Η οποία είναι λίγο πυρετός η μύτη καταρράκτης κτλ κτλ.

Αλλά πάλι δεν είναι αυτός ο λόγος που σε πρήζω! Πήγα στο τει πρωί πρωί στις 8 ο άρρωστος και άυπνος να παρακολουθήσω μία θεωρία! Καλά το τι μανίκι φάγαμε πάλι απο την αλλαγή των προγραμμάτων σπουδών δεν είναι της παρούσης, ένας θεός ξέρει πότε θα το πάρουμε το γαμημένο το χαρτί!

Κάθομαι οπότε με το χαρτί υγείας παραμάσχαλα και την σακούλα του σούπερ μάρκετ σαν πιστό σύντροφο δίπλα μου και σου γράφω!

Πήγα λοιπόν...και γύρισα! Θα μου πεις εκεί θα έμενες βρε μαλάκα; Σιγά το νέο! Όχι δεν θα έμενα εκεί αλλά δεν θα έφευγα και στις 8:30! Μαντεύεις; Δεν ήρθε ο κύριος μαλάκας εεεε καθίκης εεεε μα τι λέω, ο κύριος καθηγητής βρε παιδί μου!

Τσάμπα σύρθηκα μέσα στο κρύο και υπό το μηδέν ο άρρωστος! Τα νεύρα μου, τα χάπια μου και ένα αστικό να φύγω! Κατεβαίνω να φύγω...και η αποκορύφωση του πρωινού μου είναι εκεί, απέναντι μου και με κοιτάζει όλο καμάρι!

Η καινούρια αφίσα των φασιστόμουτρων... των δαπιτών. Με ένα σλόγκαν θα σε πάρω να φύγουμε! "Μη σκέφτεσαι τι κάνει το τει για σένα, σκέψου τι έχεις κάνει εσύ για το τει"

ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΜΕΓΙΣΤΕ!!!!! Μιλάμε μου σηκώθηκε η ρώγα! Ποιος Νεάντερταλ το σκέφτηκε αυτό; Κάνετε πλάκα ή να βάλω της φωνές; Το τει μας γαμάει την τσέπη και τα νεύρα απο την ώρα που μπήκαμε με τα άθλια προγράμματα με τους καθηγητές που ξύνονται με άλλους που μισούν τους φοιτητές τους και με διάφορους άλλους τρόπους! Δεν ήξερα ότι πρέπει να κάνω κάτι α βοηθήσω, εγώ να σπουδάσω ήρθα συνεπώς να μου προσφέρουν και όχι να προσφέρω...

Αυτά κάνει το τει, εγώ το πολύ πολύ σκέφτομαι να του βάλω καμιά φωτιά να ηρεμήσουμε!

Και επειδή το είπα πάρε και το τραγουδάκι που λέγαμε και σε φιλώ στα μούτρα!

Δευτέρα 7 Μαρτίου 2011

Λαμία vs Πολιτισμός σημειώσατε 1

Η ανωμαλία αυτής της καταραμένης πόλης δεν έχει όρια! Όλο με λένε γκρινιάρη και δεν ξέρω κι εγώ τι αλλά συγγνώμη πες μου..είναι λογικό να μην έχει ντυθεί κανείς καρνάβαλος τελευταία μέρα των αποκριών;

Η μιζέρια των σκατί-βλαχων (και όχι βλάχων γιατί οι βλάχοι είμαστε άλλη φάρα) χτύπησε κόκκινο για άλλη μία φορά χθες το βράδυ!

Τελευταία μέρα λέμε, άντε να ντυθούμε τίποτα να βγούμε λέμε, άντε να κάνουμε λίγο χαβαλέ λέμε! Αμ δε και πως! Το σκηνικό έχει ως εξής!

Μαζευόμαστε στο σπίτι τα γνωστά άτομα ξεκινάμε τις ετοιμασίες, γελάμε ο ένας με τα χάλια του άλλου και ξεκινάμε να φύγουμε ντυμένοι πλέον για έξω!

Μαλακία νούμερο ένα! Έβρεχε καταρρακτωδώς! Της τρελής! Μπα όχι της τρελής, της πουτάνας γινότανε! Λέμε δε βαριέσαι θα κάτσουμε κάπου και εντάξει!

Μαλακία νούμερο δύο! Δεν ήταν ούτε ένας ντυμένος καρναβάλι... Όλη η λαμιωτίλα αραδιασμένη στης καφετέριες και ούτε ένα καρναβάλι για δείγμα. Θα μου πεις αυτοί είναι καρναβάλια όλο το χρόνο ποια η διαφορά; Αλλά ούτε μία μάσκα να σπάσει το σκηνικό τίποτα! Απογοητεύτηκα πλήρως! Πήγαμε σε ένα κλαμπάκι μικρό μας σπάσανε τα αυτιά και τα απαυτά, γίναμε εμείς το show του μαγαζιού, ήπιαμε ένα ποτάκι και αποχωρήσαμε. Για να μη σχολιάσω όλους τους πεινασμένους-λιγούρηδες-αποτυχημένους-με_ποτό_στο_χέρι_και_πούρο_είμαι_γκόμενος-λαμιώτες να κοιτάνε ότι θηλυκό στο μαγαζί με τη γλώσσα να σκουπίζει το λασπωμένο απο τη βροχή πάτωμα.

Και σήμερα καθαρά Δευτέρα για να καταλάβεις την ανωμαλία που την δέρνει αυτή την πόλη μέχρι και στον καιρό...ΧΙΟΝΙΖΕΙ! Δεν χιόνισε τότε που χιόνισε σε όλη τη χώρα και χιονίζει τώρα να μην μπορείς να κάνεις τίποτα!

Άντε και του χρόνου

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Θέματα προς συζήτηση

Αγαπητέ μου αναγνώστη,

Εσύ που κατά λάθος θα ανοίξεις τούτο το μπλογκ, αλλά κι εσύ συμπαθέστατε παλιέ μου αναγνώστη που αναρωτιέσαι (που σιγά μην κάηκε κι ο κώλος μας δηλαδή) αν ζω ή αν πέθανα σε μια γωνιά μονάχος!

Έρχομαι με τούτη την ανάρτηση να πω τα εξής! Τα θεματάκια μου τελικά είναι αρκετά και δεν ξέρω ποια να πω, για αυτό θα επιλέξω μερικά και ο,τι άλλο μου έρθει θα στο πετάξω σε τίτλους!

Ξεκινώ με μίνι αφήγηση ενός περιστατικού της άθλιας Λαμίας. Είναι βραδάκι ή καλύτερα είναι μεσάνυχτα κι εμένα με έχει πιάσει μια λιγούρα τέτοια που είναι αδύνατον να την ξεχάσω! Ντύνομαι λοιπόν και ξεκινάω να πάω στην πλατεία που έχει διάφορα μαγαζάκια με πίτσες τυρόπιτες κτλ που είναι η χαρά του κάθε ξενύχτη!

Μπαίνω αγοράζω βγαίνω και σταματάω να πάρω τσιγάρα από το απέναντι περίπτερο. Ο περιπτεράς είναι έξω και χαζεύει τα ψυγεία του. Με κοιτάει κάνει μια κίνηση και καλά ότι βιάζετε να με εξυπηρετήσει. Του λέω "κάνε δουλειά σου" αφήνοντας τον να τελειώσει λες και θα έβαζε παραγγελία σουμάδες λαιτ στη μία τη νύχτα

Μόλις τελειώνει και μπαίνει στο κλουβί του ΤΣΟΥΠ ένας χοντρομαλάκας, και χοντρός αλλά και χοντρομαλάκας, πετάγεται μπροστά μου και παίρνει τσιγάρα μιλώντας με τον περιπτερά που προφανώς γνώριζε! Περιμένω ένα λεπτάκι πιστεύοντας πως δεν θα αργήσει αλλά ήδη εκνευρισμένος που πετάχτηκε μπροστά μου σαν την πούτσα.

Στο μεταξύ διαλέγω ένα σακουλάκι πατατάκια αλλά ο μαλάκας συνεχίζει την κουβέντα με διάφορες ανούσιες μαλακίες. Όπως ήμουν αφήνω κάτω τα πατατάκια και φεύγω αρχίζοντας την "θεία λειτουργία". Φεύγοντας με σταμπάρει από το πλάι, πάει να ανοίξει την πόρτα με ύφος όλο ενδιαφέρον και γυρνάω κι εγώ με ύφος "είσαι σκατόβλαχος" και του λέω "Εντελώς αντί-επαγγελματικό αυτό που έκανες φίλε".

Δεν πρόλαβα να τελειώσω την κουβέντα μου. Για πότε έκλεισε την πόρτα και γύρισε μπροστά του δεν κατάλαβα μόνο τα ρολά που δεν κατέβασε ο ηλίθιος!


Σε αυτό το σημείο νομίζω έχω δώσει και μία ακόμη πληροφορία, άρχισα ξανά το γαμημένο το τσιγάρο το οποίο εν καιρό θα κόψω ή θα μου το κόψει η τσέπη μου θα φανεί!

Επίσης να πω ότι παρακολουθούσα το θεατρικό εργαστήρι του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης κι εκεί να δεις τι έχω να σου λέω αλλά σε επόμενη ανάρτηση όταν με φωτίσει ο ύψιστος :p

Και για φινάλε να πω ότι ακόμα τρέχω με το γαμημένο το (Α)ΤΕΙ και απο εκεί έχουμε άλλα δράματα αλλά κι αυτά εν καιρό!

Χαρήκατε που με είδατε κι εγώ ας πω το ίδιο και ας ελπίσουμε πως θα με ξαναδείτε!

Ααααααααα έχω αφήσει σε παλιότερη ανάρτηση στοιχεία όπως Msn mail και τέτοια ΕΔΩ
και στο facebook με βρίσκετε με την ονοματάρα μου την ατελείωτη Achilleas Noutsos :pp

Είχα και καινούριο κομμάτι από youtube αλλά στην επόμενη μωρέ! Φιλιά στα μούτρα!

Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010

Για σένα!

Το άκουσα, συγκινήθηκα, και στο αφιερώνω τώρα που έχεις βάλει και ηχεία να το ακούσεις!

Τα τραγούδια λένε ΠΑΝΤΑ την αλήθεια, σ'αγαπώ! Χρόνια Πολλά!

Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

Be Right Back

Brb που λέμε και στην "γλώσσα" μας :p Παιδιά τρέχω και δεν φτάνω πιστεύω και πολύ φοβάμαι μην δεν φτάσω και ποτέ!!!!

Πολύ τρέξιμο στο ΤΕΙ, πολύ αναμονή και αβεβαιότητα για την αγορά καινούριου υπολογιστή, κάποια μικρά καθημερινά προβλήματα είναι πάνω κάτω και οι λόγοι που απομακρύνθηκα πάλι απο τον χώρο μας!

Ξέρετε οτι δεν λέω ψέματα, Δεν τα γουστάρω,(και όσοι δεν το ξέρετε μάθετε το) οπότε αυτή την φορά σας λέω οτι ούτε για να σας διαβάσω συνδέθηκα! Θα το κάνω όμως με την πρώτη ευκαιρία το μόνο σίγουρο!

Κάνω αυτό το ποστ για να σας πω οτι κάποια στιγμή σκοπεύω να επιστρέψω σύντομα (Θεού θέλοντος) και για να απαντήσω επίσημα στον θείο-Σκρουτζ και στην Μάτα, λέγοντας στον πρώτο ένα ευχαριστώ για της ευχούλες του για την τακτική του παρουσία! Να σαι καλά φίλε μου Σκρουτζακο! Και στην δεύτερη φοβερή και τρομερή Μάτα να πω ότι τα χώνω και θα συνεχίσω και αφού επέστρεψε και αυτή δεν φοβάμαι τίποτα!!

Για τέλος ας σας αφήσω ένα ακόμα τραγουδάκι που ανέβασα πρόσφατα! (Εύα ναι εγώ είμαι κι εδώ χαχαχαχα)



Ααααα και ένα ακόμη!



Αυτά προς το παρών!!!! Σας φιλώ στα μούτρα και ελπίζω να τα πούμε σύντομα!